กลอนรักสั้นๆน่าสนใจ

แค่ความผูกพันวันละนิด
มันค่อย ๆ เพิ่มค่าจนวันนี้
และมันจะยิ่งเพิ่มค่าทบทวี
ยิ่งห่างยิ่งดี
ความคิดถึงที่มีก็เพิ่มตาม

เมื่อมีรัก รู้ว่ารัก นั้นมีค่า
เมื่อสิ้นรัก รู้ว่ารักนั้นยิ่งใหญ่
เมื่อรักเธอ รู้ว่าเธอ อยู่ที่ใจ
เมื่อจากไกล รู้ว่าใจ อยู่ที่เธอ

ยามใดที่เธอค้นพบความรัก
เธอจะรู้ว่ารักนั้นมีค่า
และทุกๆวันเวลา
จะเป็นวันสำหรับเธอ

บนท้องฟ้ามีดวงดาว
ในเมืองลาวมีข้าวเหนียว
ในกระทะมีไข่เจียว
ใจดวงเดียวมีให้เธอ

เกลียดตัวเองยิ่งนัก
แค่เข้าไปทักก็ไม่กล้า
เลยแต่งกลอนบทนี้ขึ้นมา
แทนคำบอกว่าห่วงใย

รักแท้อย่าทิ้ง
รักจริงอย่าจาก
รักมากอย่าพราก
รักแต่ปากอย่ารักดีกว่า

ร. รักหาไม่ยาก ไม่ต้องลากเรือออกไป
ขนส่งจากหัวใจ ไม่ต้องใช้แม้น้ำมัน
แช่เย็นไว้ในใจ ความห่วงใยมีทุกครั้ง
คิดถึงก็แล้วกัน ให้เธอนั้นจำจงดี

เพียงความทรงจำ
เพียงคำสัญญา
เพียงมองแววตา
ก็รู้ว่า รักเธอ

…เป็นความจริงที่ว่า…
น้ำและฟ้าไม่อาจมาพบกันได้
แต่น้ำ…ยังคงสะท้อนภาพฟ้าแม้ห่างไกล
แล้วเราจะหวั่นไปไย…ถ้าใจส่งถึงกัน