คํากลอนสอนใจน่าสนใจ

แม่น้ำคุ้งคดเคี้ยวก็ควรจร
ไม้ที่คดเข้าทำศรก็เชื่อได้
เหล็กที่คดทำเคียวเกี่ยวข้าวได้
อันคนคดนี้เห็นไม่ต้องการงาน

ยามมั่งมี อะไรก็ ดีหมดจด
พอเงินหมด ไม่ได้ตด ก็ว่าเหม็น
เกิดเป็นคน ต้องประมาณ ตนให้เป็น
ถึงยากเข็น เพียงใด ให้ว่ารวย

หนึ่งก้าวที่ยาวไกล
อาจไหวหวั่นและล้มลง
หนึ่งก้าวที่มั่นคง
แม้จะสั้นแต่มั่นใจ

คนดีดี มีให้เลือก เสือกไม่ชอบ
เลือกเอาปอบ มาเป็นคู่ ตุนาหงัน
ต้องขายบ้าน ขายทรัพย์สิน สารพัน
แม้ตดมัน ก็ไม่เหลือ เมื่อมันไป

จงจำไว้ชายใดมาพูดเกี้ยว
อย่าเพิ่งเกรี้ยวโกรธาว่าหยาบหยาม
เมื่อไม่รักก็อย่าตอบให้ชอบความ
ให้มันตามพอมันเหนื่อยเดี๋ยวเฉื่อยเอง

โลกมีไว้ให้เหยียบ
ไม่ได้มีไว้ให้แบก 

วันที่เหนื่อยหน่ายอ่อนล้า
ไม่รู้จะหันหน้าไปพึ่งใครคนไหน
ลองนึกย้อนถึงความอาทรห่วงใย
กับความสนุกสดใสที่ผ่านมา

ความพ่ายแพ้ จะไม่วัน "สูญเปล่า"
ถ้าเรารู้จักเอามาเป็น "บทเรียน" เรียนรู้

สามเรื่องที่น่าเสียใจในชีวิต
พบครูดี แล้วไม่เรียน
พบเพื่อนดี แล้วไม่คบ
และ พบโอกาส แล้วไม่คว้าเอาไว้