กลอนน้อยใจน่าสนใจ

ใช้เวลา รัก มันง่าย แต่ถ้าให้ใช้เวลา ลืม มันยากมากเทอรู้ไหม

14 กพ ของคนโสด มันคือ นรถสีชมพู

กูไม่ใช่ ทหาร ที่จะอดทน กับมึง

ไม่เคยคิดจะชวนเราเข้ากลุ่มเลย
โอ้เพื่อนเอ๋ยยังเห็นเราอยู่ใช่ไหม
เริ่มสังเกตุว่าช่วงนี้เพื่อนเปลี่ยนไป
เหมือนว่าใครมาทำให้เธอเปลี่ยนแปลง

ที่ คั่นหนังสือ ยังมีค่า
แต่ที่คั่นเวลา ไม่มีค่าอะไรเลย

จะมีแฟน ไม่มีแฟน สุดท้ายมันก่อต้องตายกันทุกคน

วันเวลาผ่านไปไม่กี่ปี
เธอไปมีเพื่อนใหม่เลยลืมฉัน
แต่ฉันยังคิดถึงยังผูกพัน
และหวังว่าสักวันจะเหมือนเดิม

ในวันที่ท้อแท้และเหงาใจ
หวังแค่ใครสักคนเสริมเติมแรงให้
มาปลอบซับน้ำตาที่เอ่อไหล
แค่ห่วงใยอยู่ไกลๆก็ยังดี

ว่ากันว่ารักแท้แพ้ใกล้ชิด
ฉันว่าผิดคิดว่าคงไม่ใช่
การที่ใครคนหนึ่งจะเปลี่ยนไป
หาใช่เพราะไกลกัน
แต่เป็นเพราะคนไกลไม่ส่งข่าว
ไม่รู้เรื่องราวของเขาให้หมายมั่น
ในเมื่อคนใกล้แสนเอาใจอยู่ทุกวัน
แล้วฉะนั้นเธอว่าฉันควรจะเลือกใคร