กลอนน้อยใจน่าสนใจ
ขอร้อง อย่าให้ความหวัง
เพราะ กู อยู่ลำพัง มันอาจทำให้กู เหงาตาย
คงไม่หวังจะให้เธอมาเป็นห่วง
เราเป็นได้แค่คู่ควงที่เธอเบื่อ
ที่ผ่านมามอบรักให้อย่างเหลือเฟือ
ที่อยู่ได้เพราะความเชื่อเท่านั้นเอง
อย่าให้ความหวัง ถ้ายังไม่แน่ใจ
อย่าบอกชอบใคร ถ้าหัวใจยัง โลเล
ทุกวันนี้เธอคิดถึงคนอื่นได้
แต่ทำไมเธอไม่เคยคิดถึงฉัน
หรือเป็นเพราะระยะทางที่ห่างกัน
ทำให้ฉันต้องทนเหงาอย่างเดียวดาย
อย่าให้ความหวังกับฉัน
ทั้งๆที่เธอก็ยังมีเขา
ยอมรับได้ทุกอย่าง ที่เป็นเธอ
สิ่งไหนๆที่เจอ ไม่เคยบั่นทอนใจฉัน
แต่เธอรู้ไหม "การนอกกาย" คือสิ่งเดียวที่ทำร้ายกัน
มันเปลี่ยนความรู้สึกฉัน แค่กอดกันยังไม่อบอุ่นเหมือนเดิม
วันเวลาผ่านไปไม่กี่ปี
เธอไปมีเพื่อนใหม่เลยลืมฉัน
แต่ฉันยังคิดถึงยังผูกพัน
และหวังว่าสักวันจะเหมือนเดิม
ลืมเพื่อนสนิทไปแล้วหรอ
ใจคนเรานี้หนอช่างลืมง่าย
สำหรับฉันแม้เนิ่นนานจนวันตาย
ไม่อาจลืมความในใจยังเหมือนเดิม
คนไม่ใช่อะไรมันก็ผิด
จะห่วงใยแค่ไหนก็ไร้ค่า
แม้เวลาจะนานแค่ไหนก็ไร้ผล
สิ่งที่ทำมันช่างไร้ตัวตน
เรามันคนไม่ใช่ให้ทำใจ