กลอนอกหักน่าสนใจ
รักแล้วแค้น แขวนใจ ในม่านหมอก
เหมือนกับหลอก ลวงตน พ้นที่ไหน
มีต่อว่า สารพัด ยามขัดใจ
แต่แล้วไย เรียกหา ทุกนาที
ฝนเปาะแปะแหมะหยดรดดวงหน้า
กับน้ำตาลาลงตรงแก้มหวน
ความทรงจำช้ำช้ำคงเรรวน
กับเสียงครวญสายฝนที่หล่นมา
เมื่อมีคำว่าแยกกันอยู่
หรือห่างกันสักพัก
น้อยคู่นักที่จะกลับมา
รักกันดังเดิม
มองหน้าต่างอ้างว้างอยู่กลางอก
เหมือนนกผกผินรวงจากห้วงฟ้า
ความรักเศร้าเหงาใจต้องจำลา
กับความจำโหยหาต้องลาเลือน
บางสิ่ง หมดค่า
ไม่นานก็ ลืมมันไป
บางคน หมดใจ
ลืมยังไง ก็ลืมไม่ลง
พูดง่ายกว่าทำ
จำง่ายกว่าลืม = ความรัก
อยากจบก็ต้องเจ็บ
หากใจไม่เด็ด
ก็ต้องอยูแบบเจ็บๆ
ไม่มีวันจบ
อันความคิด จิตหมอง ครองความเศร้า
เป็นเพราะเรา เหงาหรือ คือลอยเลื่อน
ใจล่องลม ซมซาน ผ่านวันเดือน
ค่อยไหลเคลื่อน เอื้อนเอ่ย เผยเจ็บจัง
หมดสิ้นแล้ว หัวใจนี้ พลีสิ้นสุด
ดั่งประดุจ ดอกกุหลาบ ที่ไร้หนาม
หมดสิ้นแล้ว เจิดจรัส ของความงาม
ให้เนิ่นนาน กาลผ่าน วันวานเลือน