กลอนอกหักน่าสนใจ

หนึ่งปีผ่าน กาลเคลื่อน เลื่อนลอยลับ
ใจยังจับ ความเหงา เศร้าหม่นหมอง
ภาพความหลัง เคยมี พี่ประคอง
รักเราสอง ฝังลึก ผนึกทรวง

ดีเกินไป
ไม่ใช่ประโยคบอกเล่า
แต่เป็นประโยคบอกเลิก

คนที่ทำให้เราเสียความรู้สึกได้
คือคนที่เราให้ความรู้สึกไป

รักแท้ ไม่ได้แพ้ ระยะทาง
แต่แพ้คน ใจกว้าง
ที่โทษ ระยะทาง
แล้วทำมาเป็นอ้าง ว่าห่างกัน

ถ้าจะตัดก็ตัดให้พ้นใจ
อย่าให้เหลือเยื่อใยไว้ทอฝัน
อย่าให้เหลือแม้เศษเสี้ยวไว้เกี่ยวพัน
เคยรักกันมากแค่ไหนจะได้ลืม

ฝนปรอยปรายคล้ายคนที่หม่นช้ำ
เหมือนความจำซ้ำจางเริ่มห่างหาย
ท่ามกลางฝนหล่นรินผินปรอยปราย
กับน้ำตาไหลพรายป้ายแก้มนวล

ความเชื่อใจ ก้อเหมือน ยางลบ
ยิ่งผิด ยิ่งลบ ยิ่งลบ ยางลบก้อน้อยลงที่ละนิด
จนวันนึงยางลบมันก้อต้องหมดไป
เพราะ ความผิด มันเยอะเกินกว่า ที่ยางลบอันนึงจะลบหมด

ไม่มี น้ำตา
ไม่ได้แปลว่า ไม่เจ็บ
ที่ไม่เก็บไว้คิด
ไม่ได้แปลว่า จำไม่ได้

บางทีก็ดูรัก บางทีก็ผลักไส
บางทีก็เหมือนมีใจ บางทีก็เหมือนไกลห่าง
บางทีก็ชัดเจน บางทีก็เลือนลาง
บางทีก็ 3 พยางค์ คน รัก กัน