กลอนอกหักน่าสนใจ

แผลที่ผ่าน นานมา ผวาหวั่น
ทุกสิ่งนั้น ฝันเอย ที่เคยหวัง
เพิ่มรอยแยก แตกดับ กับภินท์พัง
จึงมานั่ง รั้งรอ ท้อสุดใจ

ลา เป็นสัญลักษณ์ ของความโง่
เพราะฉะนั้น เลิกลา คือ เลิกโง่

เคยไหม หอบใจไปหาตั่งไกล
แต่กลับหอบน้ำตากลับที่เดิม แทบไม่ทัน

รักแล้วแค้น แขวนใจ ในม่านหมอก
เหมือนกับหลอก ลวงตน พ้นที่ไหน
มีต่อว่า สารพัด ยามขัดใจ
แต่แล้วไย เรียกหา ทุกนาที

ด้วยแรงรักแรงแค้นมากแสนมาก
เป็นการยากหากหักลาจากหนี
จึงยินยอมจ่อมจมถมชีวี
เพื่อคนที่เลือกรักและปักใจ

บางครั้ง โลกก็แคบ เกินกว่าจะมีใคร
แต่บางคราวโลกก็กว้างใหญ่
เกินกว่าที่จะอยู่คนเดียว 

ถ้าความรักคือการเดินทาง
หัวใจคงเป็นเข็มทิศ
และจุดหมายก็คือเธอ

ฝนปรอยปรายคล้ายคนที่หม่นช้ำ
เหมือนความจำซ้ำจางเริ่มห่างหาย
ท่ามกลางฝนหล่นรินผินปรอยปราย
กับน้ำตาไหลพรายป้ายแก้มนวล

สิ่งหนึ่งที่ยังเต้นอยู่คือหัวใจ
แต่สิ่งหนึ่งที่หยุดนิ่งลงไปคือ ความรู้สึก