กลอนอกหักน่าสนใจ

เลือกที่จะยิ้ม
ให้เราดูมีค่า ทั้งที่รู้ว่าเสียใจ
ดีกว่า ร้องไห้ เพื่อเรียกร้อง
ความเห็นใจ ให้เขาเวทนา

กว่าจะรู้จัก กว่าจะรักกัน
ตั้งแสนล้านนาที ตั้งกี่ร้อยวัน
แต่ตอนจบ เลิกคบกัน
ใช้เวลานิดเดียวเท่านั้น ช่างน่าเสียดาย

มองหน้าต่างอ้างว้างอยู่กลางอก
เหมือนนกผกผินรวงจากห้วงฟ้า
ความรักเศร้าเหงาใจต้องจำลา
กับความจำโหยหาต้องลาเลือน

ถึง Facebook จะไม่ใช่ เพื่อนแท้
แต่มันก็ แชร์ ได้ทุกความรู้สึก

ขุดคำหวานหว่านล้อมจอมเล่ห์จิต
หยอดยาพิษอาบซึ่งน้ำผึ้งหวาน
หลอกล่อดื่มหลงกินจนสิ้นทาน
คอยถึงกาลเพียงพอขอลาไกล

ความรักบางครั้งก็เหมือนกีฬา
ต่อให้เราฝืนทดเวลาบาดเจ็บอีกกี่ครั้ง
มันก็ยังหมดเวลา 

คนที่เดินจากไป เค้าคงไม่เคย ได้รู้หรอกว่า
ความรู้สึก ของคนที่เฝ้ารอ เขาอยู่นั้น
มันทรมาน มากเพียงใด
และจะยิ่งทรมาน อีกแค่ไหน
ถ้ารู้ว่า คนที่เค้าเฝ้ารอ ไม่มีวันกลับมา

เคยไหม บางคน
ทำให้เรา อยากคุยอะไรสักเรื่อง
ทั้งๆที่ ไม่มีเรื่องอะไร จะคุย

รักเดียว อยู่ที่ ใจ
รักตลอดไป อยู่ที่ เธอ