กลอนอกหักน่าสนใจ
แผลที่ผ่าน นานมา ผวาหวั่น
ทุกสิ่งนั้น ฝันเอย ที่เคยหวัง
เพิ่มรอยแยก แตกดับ กับภินท์พัง
จึงมานั่ง รั้งรอ ท้อสุดใจ
ความรัก ไม่ใช่การครอบครอง
แต่มันคือการที่ได้ยืนมอง เธอมีความสุข
รักแท้ ไม่ได้แพ้ ระยะทาง
แต่แพ้คน ใจกว้าง
ที่โทษ ระยะทาง
แล้วทำมาเป็นอ้าง ว่าห่างกัน
กลั้นน้ำตา ทั้งที่อยากร้องไห้แทบขาดใจ
ยอมให้เขาจากไป ทั้งที่ใจยังโหยหา
บอกว่าไม่รู้สึกอะไร ทั้งที่คิดถึงตลอดเวลา
แกล้งทำเป็นเฉยชา ทั้งที่ตลอดมาไม่เคยลืม
โดยพื้นฐานไม่ได้ เจ้าชู้
แต่โตมาเพิ่งรู้ว่า เนื้อคู่ มันมีเยอะ
คิดนานไป
เสียใจที่ไม่มีโอกาสได้พูด
ความรักมีสองอย่าง
ไม่ดูแลกันตลอดไป
ก็ได้แค่คิดถึงกันและกัน ตลอดไป
ทุกครั้ง ที่เธอบอก ให้ลืม
ฉันมักจะลืม ที่เธอบอก
คนจะไปยังไง ก็ต้านไม่ไหว
คนจะไปเหนี่ยวรั้งยังไง ก็ยั้งไม่อยู่
คนจะไปอ้อนวอนยังไง เขาก็คงไม่รับรู้
คนจะไปเหตุผลเดียวที่ให้เขาอยู่ เขาก็คงไม่รับรู้ ไม่สนใจ
