กลอนอกหักน่าสนใจ

บางสิ่ง หมดค่า
ไม่นานก็ ลืมมันไป
บางคน หมดใจ
ลืมยังไง ก็ลืมไม่ลง

ยางลบ ลบได้แค่ ดินสอ
ไม่อาจลบ ปากกา
ความรัก ลืมได้แค่ สมอง
แต่ไม่อาจเลือนไปจาก หัวใจ

เมื่อก่อน เค้าคือ คนที่เราเคยคุยด้วย ได้นานๆ เป็นชั่วโมง โดยไม่เบื่อ
แต่วันนี้ กลับกลาย เป็นคนที่ แค่ประโยคๆเดียว ก็ยังไม่รู้เลยว่าจะคุยอะไร

อันที่จากครั้งนี้ไม่ได้เลิก
แค่ลาเถิดพักสักนิดไม่ไปไหน
อันความรักที่ให้เธอมากเกินไป
เธอเสียใจเลยขอแค่เพื่อนกัน

คืนวันผ่าน เดือนคล้อย เฝ้าคอยนับ
ปีล่วงลับ สับสน จนหวั่นไหว
หรือในใจ เธออ่อนแอ แปรเปลี่ยนไป
เธอมีใคร คล้องแขน แทนคนรอ

เสียใจ แต่ยังแกล้งทำเป็นเฉย
ถูกละเลย แต่ยังทำเป็นไม่สน

คนที่เรา หึง คนที่เรา คิดถึง คนที่เรา โทรหา
คนที่เรา ให้เวลา คนที่เรา แคร์ คนที่เรา ดูแล
ทำไมวันที่เรา รู้สึกแย่ๆ เค้าถึงไม่แคร์ กันบ้างเลย

ฝนปรอยปรายคล้ายคนที่หม่นช้ำ
เหมือนความจำซ้ำจางเริ่มห่างหาย
ท่ามกลางฝนหล่นรินผินปรอยปราย
กับน้ำตาไหลพรายป้ายแก้มนวล

ความรักบางครั้งก็เหมือนกีฬา
ต่อให้เราฝืนทดเวลาบาดเจ็บอีกกี่ครั้ง
มันก็ยังหมดเวลา