กลอนอกหักน่าสนใจ

เพียงเธอยิ้มมาให้สักนิด
ฉันอาจมีสิทธิ์จะใกล้ชิด
แต่นี้เธอมองมาแล้วผ่านไป
จึงเป็นไปไม่ได้ที่จะรู้จักกัน

หนึ่งปีผ่าน กาลเคลื่อน เลื่อนลอยลับ
ใจยังจับ ความเหงา เศร้าหม่นหมอง
ภาพความหลัง เคยมี พี่ประคอง
รักเราสอง ฝังลึก ผนึกทรวง

ไม่เคยเข้าใจความหมาย
ของคำบางคำ

ทุกครั้ง ที่เธอบอก ให้ลืม
ฉันมักจะลืม ที่เธอบอก

เธอเหมือนรุ้งที่ริมฟ้า
งดงามแต่แสนไกล
อยากได้อยู่เคียงใกล้
เพียงคิดที่จะไปก็สลายลง

ไม่ได้กลัวการจากลา
แต่กลัวการกลับมาแล้ว
ไม่เหมือนเดิม

ดอกคูณคูณดอกอยู่เต็มต้น
เหมือนแกล้งคูณความหมองหม่นให้คนผิด
คูณอาทรห่วงหาเป็นยาพิษ
ฆ่าให้ตายทีละนิดทีละนิดเมื่อคิดถึง

ฉันจะไม่เข้าไปวุ่นวายในชีวิต
ทั้งที่ความจริง อยากใกล้ชิดเธอเสมอ
เพียงทุกวันได้เห็นหน้า ได้พบเจอ
แม้รู้ว่า ไม่มีสิทธิ์รักเธอก็เต็มใจ

ฝนปรอยปรายคล้ายคนที่หม่นช้ำ
เหมือนความจำซ้ำจางเริ่มห่างหาย
ท่ามกลางฝนหล่นรินผินปรอยปราย
กับน้ำตาไหลพรายป้ายแก้มนวล