กลอนอกหักน่าสนใจ

ฝนเปาะแปะแหมะหยดรดดวงหน้า
กับน้ำตาลาลงตรงแก้มหวน
ความทรงจำช้ำช้ำคงเรรวน
กับเสียงครวญสายฝนที่หล่นมา

คิดนานไป
เสียใจที่ไม่มีโอกาสได้พูด

ตอนจีบ มีแฟนยัง
ตอนคบ รักกันมั้ย
ตอนจบ ทิ้งกูทำไม
ตอนเจ็บ เข็ดมั้ยล่ะกู

คนบางคน คุยเหมือนเดิมได้
แต่ความรู้สึก เหมือนเดิมไม่ได้
แต่บางคน คุยเหมือนเดิมไม่ได้
ทั้งๆที่ในใจ ยังรู้สึก เหมือนเดิม

น่าจะแน่ใจตัวเองเสียก่อน
แล้วค่อยมาทำอ่อนโยนอ่อนหวาน
คำพูดของเธอเคลือบด้วยน้ำตาล
แท้เป็นคำหวานที่อาบด้วยยาพิษของเธอ

สิ่งที่ทรมาน กว่าการเฝ้ารอโทรศัพท์
คือ การจับโทรศัพท์ขึ้นมา
แต่ตัอง บังคับหัวใจตัวเองว่า อย่าโทรไป

แค้นคนอื่นยื่นกรรมทำกับฉัน
ทดแทนกันอย่างนี้ถูกที่ไหน
ทำฉันหลงติดบ่วงแห่งห่วงใจ
แล้วลาไปไกลลับมิกลับคืน

ถ้าคนๆนั้น ไม่รู้จักพอ
ก็ไม่ต้องไป ง้อ ให้เสียเวลา
สู้เลือกแฟนที่ หน้าตาธรรมดา
แต่เค้าเห็น เรามีค่า ที่สุด
แล้วพร้อม จะหยุด ที่เราก็พอ

แผลที่ผ่าน นานมา ผวาหวั่น
ทุกสิ่งนั้น ฝันเอย ที่เคยหวัง
เพิ่มรอยแยก แตกดับ กับภินท์พัง
จึงมานั่ง รั้งรอ ท้อสุดใจ