กลอนอกหักน่าสนใจ
คนที่เดินจากไป เค้าคงไม่เคย ได้รู้หรอกว่า
ความรู้สึก ของคนที่เฝ้ารอ เขาอยู่นั้น
มันทรมาน มากเพียงใด
และจะยิ่งทรมาน อีกแค่ไหน
ถ้ารู้ว่า คนที่เค้าเฝ้ารอ ไม่มีวันกลับมา
สิ่งที่ทรมาน กว่าการเฝ้ารอโทรศัพท์
คือ การจับโทรศัพท์ขึ้นมา
แต่ตัอง บังคับหัวใจตัวเองว่า อย่าโทรไป
ทรมานเสียนัก
ไม่มีสิทธิ์รักเธอจนได้
ต้องปฏิเสธหัวใจ
ทั้งที่อยากอยู่ใกล้เธอเหลือเกิน
ฝนปรอยปรายคล้ายคนที่หม่นช้ำ
เหมือนความจำซ้ำจางเริ่มห่างหาย
ท่ามกลางฝนหล่นรินผินปรอยปราย
กับน้ำตาไหลพรายป้ายแก้มนวล
แผลที่ผ่าน นานมา ผวาหวั่น
ทุกสิ่งนั้น ฝันเอย ที่เคยหวัง
เพิ่มรอยแยก แตกดับ กับภินท์พัง
จึงมานั่ง รั้งรอ ท้อสุดใจ
พูดเร็วไป
เสียใจที่ไม่ทันได้คิด
บางทีความรัก
ไม่ได้เริ่มจากการ รู้จัก
แต่เริ่มกับความ รู้สึก
ที่เห็นว่า นิ่งๆ
ที่จริง น้ำตาไหล
ไม่ใช่บ่อน้ำตาตื้นเกินไป
แต่เพราะ ใจ มันเจ็บเกินทน
รักแรกคือ สบตา
รักต่อมาคือ ยิ้มให้
รักแท้คือหัวใจ
รักมากไป คือ น้ำตา
