กลอนอกหักน่าสนใจ

ที่บอกว่า อยู่คนเดวแร้วสบายใจ
99% ของหญิงไทย คือ ปลอบใจตัวเอง

ยามคนรัก จากไกล ให้ร้าวรอน
สุดอาวรณ์ ห่วงใย ใจอ่อนล้า
เข้าลมฝน คนดี นี้ไม่มา
ใยหนีหน้า ตั้งใจลา หรือว่าไร

รักแท้ ไม่ได้แพ้ ระยะทาง
แต่แพ้คน ใจกว้าง
ที่โทษ ระยะทาง
แล้วทำมาเป็นอ้าง ว่าห่างกัน

ทั้งน้ำตาที่รินไหลเกือบจะหมด
ทุกๆหยดล้วนมาจากความรู้สึก
เจ็บแล้วไม่ว่ารักเธออยู่ลึกๆ
แต่ก็รู้สึกเหมือนว่าเธออยู่ไกลเหลือเกิน

คืนวันผ่าน เดือนคล้อย เฝ้าคอยนับ
ปีล่วงลับ สับสน จนหวั่นไหว
หรือในใจ เธออ่อนแอ แปรเปลี่ยนไป
เธอมีใคร คล้องแขน แทนคนรอ

ปลั๊ก คือ อุปกรณ์ไฟฟ้า
ราว คืออุปกรณ์ตากผ้า
มันไม่สำคัญว่า ราวหรือปลั๊ก
แต่สำคัญที่ รักหรือป่าว

ความรัก ไม่ใช่การครอบครอง
แต่มันคือการที่ได้ยืนมอง เธอมีความสุข

แผลที่ผ่าน นานมา ผวาหวั่น
ทุกสิ่งนั้น ฝันเอย ที่เคยหวัง
เพิ่มรอยแยก แตกดับ กับภินท์พัง
จึงมานั่ง รั้งรอ ท้อสุดใจ

คนที่ถูกคอมักอยู่ไกล
คนที่ถูกใจมักเย็นชา
คนที่ตามหามักล่องลอย
คนที่รอคอยมักไม่เจอ