กลอนอกหักน่าสนใจ

หนึ่งปีผ่าน กาลเคลื่อน เลื่อนลอยลับ
ใจยังจับ ความเหงา เศร้าหม่นหมอง
ภาพความหลัง เคยมี พี่ประคอง
รักเราสอง ฝังลึก ผนึกทรวง

ฝนปรอยปรายคล้ายคนที่หม่นช้ำ
เหมือนความจำซ้ำจางเริ่มห่างหาย
ท่ามกลางฝนหล่นรินผินปรอยปราย
กับน้ำตาไหลพรายป้ายแก้มนวล

ฉันจะไม่เข้าไปวุ่นวายในชีวิต
ทั้งที่ความจริง อยากใกล้ชิดเธอเสมอ
เพียงทุกวันได้เห็นหน้า ได้พบเจอ
แม้รู้ว่า ไม่มีสิทธิ์รักเธอก็เต็มใจ

บ่อยครั้ง คำว่า ไม่เป็นไร
มักจะมาจากหัวใจที่เจ็บปวด

รักแท้ ไม่ได้แพ้ ระยะทาง
แต่แพ้คน ใจกว้าง
ที่โทษ ระยะทาง
แล้วทำมาเป็นอ้าง ว่าห่างกัน

ความรักที่มีให้เธอ
คือการเดินทาง
เริ่มต้นทุกอย่างได้ตลอดไป
และไม่เคยมีที่สิ้นสุด

ก็ยอมทน เจ็บใจ เพื่อใช้ยื้อ
ด้วยความดื้อ ก็เจ็บหนัก เกินรักษา
ใช้ความเศร้า เข้าขอ ต่อเวลา
พร้อมน้ำตา ไหลเรียงเรียง เพียงแลกเธอ

บางทีก็ดูรัก บางทีก็ผลักไส
บางทีก็เหมือนมีใจ บางทีก็เหมือนไกลห่าง
บางทีก็ชัดเจน บางทีก็เลือนลาง
บางทีก็ 3 พยางค์ คน รัก กัน

ความเจ็บปวด
สักวันมันจะจางหายไป
พร้อมกับกาลเวลา
แม้จะต้องมีน้ำตา
ตลอดเวลาที่ทำใจ