กลอนอกหักน่าสนใจ

คนที่ยังรัก นานแค่ไหน ก็อยากรอ
เจ็บแค่ไหน ก็อยากจำ
แต่ คนที่หมดใจ
ใกล้แค่ไหน ก็อยากลา
ดีแค่ไหน ก็อยากลืม

หมดแรงยังพอก้าวต่อไป
แต่หมดใจก้าวต่อไปไม่เป็น

ส่วนผสมของความรัก คือเวลา
ส่วนผสมของน้ำตา คือความเสียใจ

ถามว่าเจ็บ มากไหม ได้รับรู้
อยากจะกู่ ก้องฟ่า ว่าห่วงหา
วันสุดท้าย คล้ายเป็น เช่นเหน็บชา
ทั่วกายา เย็นเฉียบ เปรียบคนตาย

บางทีก็ดูรัก บางทีก็ผลักไส
บางทีก็เหมือนมีใจ บางทีก็เหมือนไกลห่าง
บางทีก็ชัดเจน บางทีก็เลือนลาง
บางทีก็ 3 พยางค์ คน รัก กัน

เหนื่อย กับคำว่า รอ
ท้อ กับคำว่า เหงา
เจ็บ กับคำว่า เรา
ปวดร้าว กับคำว่า ลืม

แฟนเก่า ก็เหมือน เหรียญสลึง
ที่ครั้งหนึ่ง เคยมีค่า
แต่ปัจจุบัน แบงค์พัน สำคัญกว่า
ต่อให้เหรียญสลึงอย่างมึงเคยมีค่า กรูก็ไม่เอา

อย่าหยุดที่ใครสักคน
เพียงเพื่อจะพักจงหยุดที่จะรัก
เพราะ รักเขาหมดหัวใจ 

อย่าปล่อยให้ คนที่รักคุณ
เรียนรู้ การอยู่ ลำพัง บ่อยเกินไป
เพราะว่า ซักวันเขาอาจจะอยู่ได้
โดยที่ ไม่มีคุณ