กลอนอกหักน่าสนใจ

เธอเหมือนรุ้งที่ริมฟ้า
งดงามแต่แสนไกล
อยากได้อยู่เคียงใกล้
เพียงคิดที่จะไปก็สลายลง

ความเจ็บปวด
สักวันมันจะจางหายไป
พร้อมกับกาลเวลา
แม้จะต้องมีน้ำตา
ตลอดเวลาที่ทำใจ

รักแล้วแค้น แขวนใจ ในม่านหมอก
เหมือนกับหลอก ลวงตน พ้นที่ไหน
มีต่อว่า สารพัด ยามขัดใจ
แต่แล้วไย เรียกหา ทุกนาที

มี พบ ต้องมี จาก
มี ทุกข์ ต้องมี สุข
มี ครั้งแรก ต้องมี ครั้งสุดท้าย
มี รัก ต้องมี เลิก

ลา เป็นสัญลักษณ์ ของความโง่
เพราะฉะนั้น เลิกลา คือ เลิกโง่

ความเชื่อใจ ก้อเหมือน ยางลบ
ยิ่งผิด ยิ่งลบ ยิ่งลบ ยางลบก้อน้อยลงที่ละนิด
จนวันนึงยางลบมันก้อต้องหมดไป
เพราะ ความผิด มันเยอะเกินกว่า ที่ยางลบอันนึงจะลบหมด

หมดแรงยังพอก้าวต่อไป
แต่หมดใจก้าวต่อไปไม่เป็น

ถ้ามันเหนื่อย ก็พัก
ถ้าเขาไม่รัก ก็หยุด
ถ้ามันถึงที่สุด ก็ถอย
ถ้ารู้ว่าคอย แล้วไม่ใช่ ก็พอ

รักเหมือนเดิม
แต่ที่อยากได้ยินเพิ่มเติมคือ
รักเหมือนกัน