กลอนอกหักน่าสนใจ

ความเชื่อใจ ก้อเหมือน ยางลบ
ยิ่งผิด ยิ่งลบ ยิ่งลบ ยางลบก้อน้อยลงที่ละนิด
จนวันนึงยางลบมันก้อต้องหมดไป
เพราะ ความผิด มันเยอะเกินกว่า ที่ยางลบอันนึงจะลบหมด

คืนวันผ่าน เดือนคล้อย เฝ้าคอยนับ
ปีล่วงลับ สับสน จนหวั่นไหว
หรือในใจ เธออ่อนแอ แปรเปลี่ยนไป
เธอมีใคร คล้องแขน แทนคนรอ

เสียใจที่รักไม่ได้
แต่ไม่เคยเสียดาย ที่เคยได้รัก

ทั้งน้ำตาที่รินไหลเกือบจะหมด
ทุกๆหยดล้วนมาจากความรู้สึก
เจ็บแล้วไม่ว่ารักเธออยู่ลึกๆ
แต่ก็รู้สึกเหมือนว่าเธออยู่ไกลเหลือเกิน

ลำโพงเสียงมันดัง
แต่ลำพังเสียงมันเหงา
เวลารักไล่ยังไงก็ไม่ไป
เวลาหมดใจรั้งยังไงก็ไม่อยู่

ความรัก
กว่าจะมาเป็นรักที่ใช่
มันก็ต้องแลกกับคำว่า
เสียใจและเสียน้ำตา

รักไม่ใช่ การพยายามเข้าใจ
แต่รักคือ การเข้าใจโดยที่ไม่ต้องพยายาม

หนึ่งปีผ่าน กาลเคลื่อน เลื่อนลอยลับ
ใจยังจับ ความเหงา เศร้าหม่นหมอง
ภาพความหลัง เคยมี พี่ประคอง
รักเราสอง ฝังลึก ผนึกทรวง

สิ่งที่ทรมาน กว่าการเฝ้ารอโทรศัพท์
คือ การจับโทรศัพท์ขึ้นมา
แต่ตัอง บังคับหัวใจตัวเองว่า อย่าโทรไป