กลอนอกหักน่าสนใจ
เวลาทะเลาะกัน
ต่างคนต่างหาเหตุผล ว่าใครผิด
แต่ไม่เคยหาเหตุผลเลยว่า
ทะเลาะกันแล้วได้อะไร
แผลที่ผ่าน นานมา ผวาหวั่น
ทุกสิ่งนั้น ฝันเอย ที่เคยหวัง
เพิ่มรอยแยก แตกดับ กับภินท์พัง
จึงมานั่ง รั้งรอ ท้อสุดใจ
หน้าที่ของความรัก คือ
การให้ไปไม่ใช่ดิ้นรน เพื่อให้ได้มา
คืนวันผ่าน เดือนคล้อย เฝ้าคอยนับ
ปีล่วงลับ สับสน จนหวั่นไหว
หรือในใจ เธออ่อนแอ แปรเปลี่ยนไป
เธอมีใคร คล้องแขน แทนคนรอ
กว่าจะรู้จัก กว่าจะรักกัน
ตั้งแสนล้านนาที ตั้งกี่ร้อยวัน
แต่ตอนจบ เลิกคบกัน
ใช้เวลานิดเดียวเท่านั้น ช่างน่าเสียดาย
เชื่อเถอะว่า อยู่อย่างเดียวดาย
ก็คงไม่ทำให้เจ็บ ไม่ทุรนทุราย
เท่ากับ มีใคร แต่เหมือน ไม่มี
อยากจบก็ต้องเจ็บ
หากใจไม่เด็ด
ก็ต้องอยูแบบเจ็บๆ
ไม่มีวันจบ
บางที ก็เหมือนจะ มีค่า
เเต่บางเวลาก็เหมือน ไม่มีตัวตน
เเละบางคน ก็เหมือน ไม่มีหัวใจ
บางคน ยอมเจ็บ เพือจะยื้อ
บางคน ยอมซื่อบื้อ เพือจะรักษา
บางคน ยอมโง่ เพือจะ ต่อเวลา
บางคน ก็ยอมเสียน้ำตา ดีกว่าเสียคนที่กรัก ไป
