กลอนจีบสาวน่าสนใจ

แม้ไม่มีท้องฟ้าอันกว้างใหญ่
แม้ไม่มีดวงดาวให้มองหา
แม้ไม่มีโลกไม่มีเวลา
ขอเพียงว่ามีเธออยู่ก็พอ

ใช่ความรักไหม ที่เธอคอยมาวนเวียนอยู่ใกล้ ใกล้แบบนี้ ความรู้สึกหวั่นไหว เป็นเเพราะหัวใจเริ่มมี ความรู้สึกเกินพอดี มากกว่าที่เพื่อนพึงมีให้กัน

อยากจะเขียนคำว่ารักตัวเท่าบ้าน คงต้องหากระดานแผ่นใหญ่ๆ อันสมุดเล่มนี้มันเล็กไป คงต้องเอาหัวใจมาเขียนแทน

สุนทรภู่ผู้กวีขี่แสม๊ท
แบงค์วงแคลชขี่มิโอโก้นักหนา
เสโลโชขี่โนโวโก้ตามมา
ส่วนตัวข้าขี่รถเก๋งไปจีบเธอ

กี่จดหมายเท่าไหร่หนอจะพออ่าน
กี่คำหวานกี่โทรถึงจะซึ้งไหว
กี่ความฝันกันหนอจะพอใจ
สักกี่ใจจะพอซึ้งคิดถึงเธอ

ไม่ใกล้ไฟ จะรู้ได้ไงว่าไฟอุ่น
ไม่รักคุณ จะรู้ได้ไงว่ามีคุณ แล้วอุ่นใจ

อันหัวใจ ดวงนิด ของตัวข้า
อันดวงตา ของข้า นั้นหมัวหมอง
อันสายหมอก บังตาข้า มิให้มอง
แสงสว่าง ชีวิตข้า นั้นคือเธอ

กินเป็ปซี่แล้วห่วงหา
กินแฟนต้าแล้วคิดถึง
กินโค้กเพ้อรำพึง
เผลอคิดถึง เธอจังเลย

รเรือแล่นไปบนสายน้ำ
ไม้หันกาศบินร่อนบนเวหา
กไก่ค่อยๆเดินตามหลังมา
แล้วอ่านว่ารักซึ่งคำนี้ฉันให้เธอ