กลอนจีบสาวน่าสนใจ

ไม่ใกล้ไฟ จะรู้ได้ไงว่าไฟอุ่น
ไม่รักคุณ จะรู้ได้ไงว่ามีคุณ แล้วอุ่นใจ

พี่ไปส่งมั้ย น้องต้องเดินอีกไกลนะ กว่าจะพ้นใจพี่

ความรักนั้นมันช่างเหมือนโทรศัพท์
ต้องคอยเติมความรักอยู่เสมอ
และฉันก็มีอะไรจะให้เธอ
ฝากเบอร์โทรฉันไว้ให้คุณ

สุนทรภู่ผู้กวีขี่แสม๊ท
แบงค์วงแคลชขี่มิโอโก้นักหนา
เสโลโชขี่โนโวโก้ตามมา
ส่วนตัวข้าขี่รถเก๋งไปจีบเธอ

ไข่พะโล้หนะ สีดำ แต่คนทำอะ หัวใจสีชมพู

อยากเป็นอุลต้าแมนมีแก้มแดงใสๆ
แล็วเธอล่ะอยากเป็นอะไร
เป็นสัตว์ประหลาดดีไหม
จะได้เจอกันทุกตอน

อาการนี้ ไม่มีที่มา ไม่มีที่ไป แต่ไม่รู้เป็นไง แต่ใจหวั่นไหวทุกทีที่ใกล้เธอ

สักกี่ฟ้ากี่เขาที่เราห่าง
สักกี่ทางทอดยาวให้ร้าวไหว
สักกี่น้ำทอดว้างให้ห่างไกล
สักกี่ไมล์ทอดถอนให้รอนราน

อันหัวใจ ดวงนิด ของตัวข้า
อันดวงตา ของข้า นั้นหมัวหมอง
อันสายหมอก บังตาข้า มิให้มอง
แสงสว่าง ชีวิตข้า นั้นคือเธอ