กลอนขอโทษน่าสนใจ

คนคนนึงที่ไม่ซึ้งอ่อนไหว
คนธรรมดาไม่มีมารยาหลอกใคร
ปุถุชนคนทั่วไป
แต่พิเศษกว่าใครใครคือรักใครรักจริง

จำได้ไหมวันเก่าเรา น่ะ เพื่อน
นายเป็นเหมือนเสาหลักเมื่อหวั่นไหว
เราไม่อยากให้นายคิดไปไกล
เพราะว่าเราเป็นเพื่อนนายไม่เปลี่ยนแปลง

ผิดไปแล้วขอโทษทีที่ทำผิด
ไม่ตั้งจิตนี่นาอย่าหุนหัน
เราก็คนย่อมมีผิดมีพลาดกัน
ตัวฉันนั้นยอมรับผิดขออภัย

อย่าโกรธฉันเลยนะเธอ
ถ้าหากว่าฉันอาจจะเผลอมองใครๆ
แค่มองด้วยตาคงไม่เสียหาย
เพราะไม่ได้คิดอะไร ก็แค่คนผ่านไปผ่านมา

อยากจะเดินออกไป จากตรงนี้
เสี้ยวนาที ที่ปวดใจ ใครจะเหมือน
ฐานะใด ที่บอก ชักลางเลื่อน
ฐานะใดเกลื่อน เต็มหน้า ว่าผ่านเลย

คงให้ได้แค่ความเป็นเพื่อน 
อยากให้เธอลืมเลือนฉันดีกว่า 
ไม่อยากให้ใครต้องมาเสียน้ำตา 
กับคนบ้า-บ้า ที่ลืมอดีตไม่ได้เสียที 

พูดขอโทษมันอาจจะไม่พอ
แต่เรายังเฝ้ารอเธอหายโกรธ
อยากบรรยายสำนึกผิดเป็นตัวโน๊ต
ให้ความโกรธในใจเธอมันบางเบา

ขอโทษที่ฉันยังคงคิดถึงเธอ
ขอโทษที่หลายๆครั้งเผลอนั่งร้องไห้
ขอโทษที่ทำปากดี แล้วฉันเองต้องเสียใจ
ขอดทดที่การกระทำงี่เง่าเหล่านี้ทำให้เธอรำคาน

ฉันไม่ใช่คนดีที่สุดซึ้ง 
แต่ไม่ถึงกลับเลวจนเหลวไหล 
ที่ฉันเลวก้อเลวเพราะจำใจ 
เพราะเหตุกาณร์มันพาไปจึงได้เลว