กลอนขอโทษน่าสนใจ

เธอรู้ไหมทำไมฉันถึงจาก
ความจริงฉันก็ไม่อยาก
ขอกลอนนี้เป้นของฝาก
ฝากบอกเธอที่ว่าฉันต้องย้ายโรงเรียน

วันเวลาที่ผ่าน ไม่เคยทำให้ใจฉันเปลี่ยนแปลง รักเธออย่างไร มากแค่ไหน วันนี้ก็ยังคงเดิม

ยืนมองฟ้า ร้องโทษฝน
โทษเมฆดำดำเหมือนใจ คนใจดำ
ทำเราได้น้ำฝนอาบ คราบน้ำตา เราคราใด
ก็โทษฟ้า ไม่มีใจ จะช่วยเรา

ในวันนั้น ฉันรักเธอ เธอรักฉัน
ในวันนั้น เรารักกัน มันเหมือนฝัน
ในวันนั้นมีอะไร ก็บอกกัน
ในวันนั้นฉันรักเธอเพียงคนเดียว

ไม่คืนดีน้องไม่ว่า ไม่รับสายน้องไม่สน เพราะหัวใจน้องอดทน อดทนทนเพราะรัก เฮีย

รักที่ไม่ต้องการ  
ขอบคุณนะเธอคนดี 
กับความรักที่ยังมีให้ 
อีกทั้งความคิดถึงเอาใจใส่ 
แต่ฉันคงรับไว้ไม่ได้จริงๆ

ไม่มีอะไรมากไปกว่า
ความเป็นเพื่อนธรรมดาที่อยู่ใกล้
ความรู้สึกที่มีในหัวใจ
เป็นเพราะเวลายาวไกลที่พามาผูกพัน

ยอมรับอย่างไม่อาย 
ฉันคือคนทำร้ายเธอครั้งนี้ 
ทำลายทุกอย่างที่เคยดี 
ฉันคือคนสมควรที่ต้องรับกรรม

ขอบคุณในความรู้สึกดีดี 
ที่เธอนั้นมีให้กับฉัน 
แต่ความผูกพันเกินเพื่อนนั้น 
ฉันไม่อาจรับมันหรอกคนดี