กลอนขอโทษน่าสนใจ

คนคนนึงที่ไม่ซึ้งอ่อนไหว
คนธรรมดาไม่มีมารยาหลอกใคร
ปุถุชนคนทั่วไป
แต่พิเศษกว่าใครใครคือรักใครรักจริง

ยืนมองฟ้า ร้องโทษฝน
โทษเมฆดำดำเหมือนใจ คนใจดำ
ทำเราได้น้ำฝนอาบ คราบน้ำตา เราคราใด
ก็โทษฟ้า ไม่มีใจ จะช่วยเรา

ขอโทษ ขอโทษ อย่าโกธรเลย ที่ไม่เคยมองเห็น ไม่เคยรู้ว่าในความชาเย็น มีสิ่งซ่อนเร้น คือความห่วงใย

ฉันขอโทษ ที่ต้องเดินออกมา
คำสัญญา  ที่ว่า จะไม่จาก ไปไหน
ขอมันคืน แล้วฉัน ขอจากไป
ไม่หันหลังได้ไหม กับหัวใจ ที่หลอกลวง

อยากจะเดินออกไป จากตรงนี้
เสี้ยวนาที ที่ปวดใจ ใครจะเหมือน
ฐานะใด ที่บอก ชักลางเลื่อน
ฐานะใดเกลื่อน เต็มหน้า ว่าผ่านเลย

เธอมีใคร หลายคน ในชีวิตรอบข้าง
ฉันแค่อ้างว้าง  และแค่นั้น ว่าอ่อนไหว
ถ้าไม่รัก ไม่ได้หวังดี จากหัวใจ
ขอจากไป อย่างง่าย ไม่กลับคืน

อยากจะบอกขอโทษอีกสักครั้ง 
แม้จะฟังดูไม่ซึ้งเหมือนกับใคร 
อยากบอกว่าขอโทษตลอดไป 
จะง้อเธอไม่มีวันยอมเลิกลา

โกรธก็ไม่ว่า แต่อย่า เมินหน้าหนี อ่ะให้หยิกสองที โกรธกันข้ามปีมันไม่ดีนะเธอ

ยอมรับอย่างไม่อาย
ฉันคือคนทำร้ายเธอครั้งนี้
ทำลายทุกอย่างที่เคยดี
ฉันคือคนสมควรที่ต้องรับกรรม