กลอนให้กําลังใจตัวเองน่าสนใจ

แม้ลมร้อนพัดผ่าวให้ร้าวลึก
ความรู้สึกทรมานกว่าหน้าไหน
แต่สายฝนยังดับร้อนให้ผ่อนคลาย
เหมือนร้อนใจอาจจะหายถ้าใจเย็น

คนเราก็เป็น แบบนี้กันทั้งนั้น
มีสุขสันต์ โศกเศร้าเท่ากันแหละหนา
ความสำเร็จ แต่ละครั้งกว่าจะได้มา
ต้องแลกด้วย เหงื่อและน้ำตาแทบทุกคน

จากบ้านนอก คอกนา มาเมืองหลวง
เด็กท้องทุ่ง หน้าใสก่วงมีความหวัง
สู้ชีวิต ไปพลาง ๆ ตามลำพัง
พรุ่งนี้มั๊ง ตัวข้าจะคว้าดาว

วันที่เหนื่อยหน่ายอ่อนล้า
ไม่รู้จะหันหน้าไปพึ่งใครคนไหน
ลองนึกย้อนถึงความอาทรห่วงใย
กับความสนุกสดใสที่ผ่านมา

อย่าคิดว่าเราเดินมาถึงจนตรอก
ให้เราบอกตัวเองยังมีหวัง
เอาศรัทธาและความเชื่อเป็นพลัง
พาเรามุ่งสู่หนทางที่ดีๆ

อย่ากลัวเลย ถ้าคุณคิดว่าคุณทำได้

เปลี่ยนคำ ด่าว่า ให้เป็น สติ
เปลี่ยนคำ ตำหนิ ให้เป็น วิชา
เปลี่ยนคำ ดูถูก ให้เป็น ปรัชญา
เปลี่ยนคำ นินทา ให้เป็น คติสอนใจ

รอยเท้าที่ยาวไกล เมื่อมองกลับไป
บ่งบอกได้ในผลงาน บางรอยอาจมีชำรุด
เพราะสะดุด จุดขวากหนาม ฟันฝ่าจนรอยงาม
เก็บเป็นนิยามของความภูมิใจ

อย่าไปบังคับใคร ถ้าคุณยังบังคับตัวเองไม่ได้