กลอนให้กําลังใจตัวเองน่าสนใจ

รอยเท้าที่ยาวไกล เมื่อมองกลับไป
บ่งบอกได้ในผลงาน บางรอยอาจมีชำรุด
เพราะสะดุด จุดขวากหนาม ฟันฝ่าจนรอยงาม
เก็บเป็นนิยามของความภูมิใจ

บทพิสูจน์ความแกร่ง แห่งเพชรแท้
ความแน่วแน่ที่จะไป...ให้ถึงฝัน
จะย่อท้อหวั่นไหว ทำไมกัน
หวังและวันแห่งเส้นชัย...ไม่ไกลเกิน

คนที่ทำได้คือ คนที่เชื่อว่าเขาทำได้
โดยมิได้คำนึงถึงคำว่า เป็นไปไม่ได้

สิ่งที่ผ่านไปนั้นผ่านไปนาน
ทิ้งความสุขความหวานให้ผ่านพ้น
อาจจะต้องทนเหงาเศร้าทุกข์ทน
ก็นี่แหละ..ชีวิตคนต้องทำใจ

คนเราก็เป็น แบบนี้ กันทั้งนั้น
มีสุขสันต์ โศกเศร้า เท่ากันแหละหนา
ความสำเร็จ แต่ละครั้ง กว่าจะได้มา
ต้องแลกด้วย เหงื่อและน้ำตา แทบทุกคน

ยิ้มให้กับปัญหาอย่าท้อถอย
ลบริ้วรอยรันทดให้หดหาย
ต่อสู้สิ่งกีดขวางอย่างท้าทาย
จุดประกายให้ขวัญเพื่อวันดี

กระจกไม่เคยดูถูกใคร
มีแต่คนที่ไม่มั่นใจ ที่ดูถูกตัวเอง

ทำดีไม่จำเป็นต้องมีคนเห็น แค่รู้ว่าทำดีแล้วแค่นั้นพอ

หนึ่งสมอง สองมือต้องไขว่คว้า
เมื่อมีปัญหา ขึ้นมาต้องแก้ไข
เหนื่อยและท้อ ขอพักหน่อยไม่เป็นไร
ให้มีแรง ลุกขึ้นใหม่ได้อีกครา