คํากลอนสอนใจน่าสนใจ

โลกมีไว้ให้เหยียบ
ไม่ได้มีไว้ให้แบก 

เตือนตัวเอง ว่าเก่งได้ แต่อย่ากร่าง
รู้รับฟัง ไม่ใช่พล่ามเป็นน้ำไหล
อย่าหลงตน ให้คนเขาเหนื่อยใจ
เจอบันได ถ้าขึ้นได้ ต้องลงเป็น

ชีวิตที่ผ่านมาคือ "ครู"
ชีวิตที่เหลืออยู่คือ "โอกาส"

เล่าจื๊อ ท่านว่าไว้ว่า
ดูแลสิ่งใกล้ตัวยังไม่ได้
แล้วจะดูแลสิ่งไกลตัวได้อย่างไร

แม่น้ำคุ้งคดเคี้ยวก็ควรจร
ไม้ที่คดเข้าทำศรก็เชื่อได้
เหล็กที่คดทำเคียวเกี่ยวข้าวได้
อันคนคดนี้เห็นไม่ต้องการงาน

อย่าเผลอใจให้ใครเขาง่ายนัก
เพราะความรักไม่ใช่เรื่องล้อเล่น
ถ้าไม่อยากอยู่อย่างตายทั้งเป็น
จงมองเห็นคุณค่าของตัวเอง

คนที่รู้จักจุดหมายปลายทางของตนเอง
คือคนที่เดินทางไปได้ไกลที่สุด

อันนารี มีค่า ที่ความสาว
ถ้ามีคาว โลกีย์ ที่มัวหมอง
จะไม่มี ชายดีใด ที่หมายปอง 
ต้องเป็นของ ให้ชายแห่ จนแก่ตาย

ไม่สำคัญหรอกว่า
ตอนคุณรวย คุณจะอยู่กับใคร
แต่ที่สำคัญคือ
ตอนที่คุณ ไม่มีอะไร
ใครยังอยู่กับคุณ