กลอนรักน่าสนใจ

ไม่อาจรักเธอเท่าฟ้า
เพราะไม่รู้ฟ้ากว้างแค่ไหน
เอาเป็นว่ารักเธอหมดใจ
และไม่เคยรักเคยนอกจากเธอ

คนที่ฉลาดที่สุดมักจะบอกว่าไม่รู้เรื่องความรัก ส่วนคนที่โง่ที่สุดมักจะพร่ำเพ้อว่าตัวเองรู้เรื่องความรักดี

จะไม่รักเธอถึงชาติหน้า
จะไม่รักเธอจนถึงชาติไหน
แต่จะรักเธอตลอดไป
ตราบที่ลมหายใจฉันยังมีเธอ

ถักทอความฝันสดใส 
เรียงร้อยสายใยเธอกับฉัน 
เขียนเป็นบทกวีรักนิรันดร์ 
สานต่อความผูกพันเราสองคน

ถ้าจะถามว่าชอบเธอตรงไหน คงบอกไม่ได้ง่ายๆ อาจเป็นเพราะความงดงามในใจ ที่เธอคล้ายๆว่าจะมี

อินทนิลกลิ่นหอมหวล
แต่เนื้อนวลหวลหอมกว่า
พิศพักตร์เพลิดเพลินตา
แก้มนั้นหนาเป็นยองใย

แม้ไม่มีท้องฟ้าอันกว้างใหญ่
แม้ไม่มีดวงดาวให้มองหา
แม้ไม่มีโลกไม่มีเวลา
ขอเพียงว่ามีเธออยู่ก็พอ

ถ้าฉันสร้างปาฏิหาริย์ได้ จะภาวนาให้โลกหยุดหมุน จะได้อยู่ในอ้อมกอดอุ่น และสบตากับเธอไปตลอดกาล

เพราะคุณคือผู้ชายที่อบอุ่น
ฉันจึงแอบเก็บคุณมาไว้ในความคิดถึงอย่างนี้
หรือเพราะคุณเป็นผู้ชายอารมณ์ดี
นอกจากคุณคนนี้ฉันจึงไม่ถูกใจใคร