กลอนอกหักน่าสนใจ

บางครั้ง โลกก็แคบ เกินกว่าจะมีใคร
แต่บางคราวโลกก็กว้างใหญ่
เกินกว่าที่จะอยู่คนเดียว 

วัตถุล้ำค่าที่มีราคา
เขาเรียกกันว่า ของเก่า
แต่ไอ้แฟนเก่าที่เราไม่เอา
เราเรียกมันว่า ไอ้ขยะเปียก

รักแท้ ไม่ได้แพ้ ระยะทาง
แต่แพ้คน ใจกว้าง
ที่โทษ ระยะทาง
แล้วทำมาเป็นอ้าง ว่าห่างกัน

แผลที่ผ่าน นานมา ผวาหวั่น
ทุกสิ่งนั้น ฝันเอย ที่เคยหวัง
เพิ่มรอยแยก แตกดับ กับภินท์พัง
จึงมานั่ง รั้งรอ ท้อสุดใจ

แฟนเก่า ก็เหมือน เหรียญสลึง
ที่ครั้งหนึ่ง เคยมีค่า
แต่ปัจจุบัน แบงค์พัน สำคัญกว่า
ต่อให้เหรียญสลึงอย่างมึงเคยมีค่า กรูก็ไม่เอา

รอยแผลรัก ยากนัก จะหดหาย
แผลมันกลาย ฝังลึก นึกผลักไส
แต่แผลเป็น นี้หนอ ละอ่อนใจ
หยั่งรากไว้ ลงฝัง ขังจิตตรม

ปากบอกว่า เธอคือคนที่ฉันอยากอยู่ด้วย ในอนาคต
แต่สุดท้าย พอฉันจะไป เธอกับไม่รั้งฉันไว้ นี่หรอคือ อนาคตที่เธอต้องการ

ความสุขของการคิดถึง
คือการได้รู้ว่า เขาก็คิดถึง

ตอนคบกันก็เหมือนไม่เคยมีตัวตน
พอนานไป พูดอะไรก็ ผิดหู ขวางตา
ที่ทำไป ทุกอย่าง เพื่อเธอ
แต่เธอไม่เคย เห็นฉัน มีค่าเลย