กลอนอกหักน่าสนใจ

ทุกครั้ง ที่เธอบอก ให้ลืม
ฉันมักจะลืม ที่เธอบอก

วัตถุล้ำค่าที่มีราคา
เขาเรียกกันว่า ของเก่า
แต่ไอ้แฟนเก่าที่เราไม่เอา
เราเรียกมันว่า ไอ้ขยะเปียก

ส่วนผสมของความรัก คือเวลา
ส่วนผสมของน้ำตา คือความเสียใจ

หมดแรงยังพอก้าวต่อไป
แต่หมดใจก้าวต่อไปไม่เป็น

พูดเร็วไป
เสียใจที่ไม่ทันได้คิด 

น่าจะแน่ใจตัวเองเสียก่อน
แล้วค่อยมาทำอ่อนโยนอ่อนหวาน
คำพูดของเธอเคลือบด้วยน้ำตาล
แท้เป็นคำหวานที่อาบด้วยยาพิษของเธอ

ตอนจีบ มีแฟนยัง
ตอนคบ รักกันมั้ย
ตอนจบ ทิ้งกูทำไม
ตอนเจ็บ เข็ดมั้ยล่ะกู

เพียงเธอยิ้มมาให้สักนิด
ฉันอาจมีสิทธิ์จะใกล้ชิด
แต่นี้เธอมองมาแล้วผ่านไป
จึงเป็นไปไม่ได้ที่จะรู้จักกัน

หมอนข้าง
ถึงมันจะ กอด เราคืนไม่ได้
เเต่มันจะ ไม่ทิ้ง เราไปเเน่นอน