กลอนอกหักน่าสนใจ

คืนวันผ่าน เดือนคล้อย เฝ้าคอยนับ
ปีล่วงลับ สับสน จนหวั่นไหว
หรือในใจ เธออ่อนแอ แปรเปลี่ยนไป
เธอมีใคร คล้องแขน แทนคนรอ

บังคับ ตัวเอง ให้ เลิกเหงา
ดีกว่า บังคับเขา ให้ กลับมา

มองหน้าต่างอ้างว้างอยู่กลางอก
เหมือนนกผกผินรวงจากห้วงฟ้า
ความรักเศร้าเหงาใจต้องจำลา
กับความจำโหยหาต้องลาเลือน

บางคน ยอมเจ็บ เพือจะยื้อ
บางคน ยอมซื่อบื้อ เพือจะรักษา
บางคน ยอมโง่ เพือจะ ต่อเวลา
บางคน ก็ยอมเสียน้ำตา ดีกว่าเสียคนที่กรัก ไป

ขอโทษที่ทำไม่ดี ขอโทษที่ดีไม่พอ
ขอโทษที่ต้องให้ รอขอโทษจนพอ
ก่อนที่เดินจากกัน

บางคนก็พูดไม่ทันคิด
ในขณะที่หลายๆคน
คิดแล้ว ก็ไม่ได้พูด

ขอถามอะไรเธอสักอย่าง
เธอเคยรักฉันบ้างไหม
ทำไมเธอไม่เคยมองผู้หญิงที่จิตใจ
ปล่อยให้คนหวั่นไหวนั้นเฝ้ามอง

แผลที่ผ่าน นานมา ผวาหวั่น
ทุกสิ่งนั้น ฝันเอย ที่เคยหวัง
เพิ่มรอยแยก แตกดับ กับภินท์พัง
จึงมานั่ง รั้งรอ ท้อสุดใจ

ความรัก ไม่ใช่การครอบครอง
แต่มันคือการที่ได้ยืนมอง เธอมีความสุข