กลอนอกหักน่าสนใจ

ฝนเปาะแปะแหมะหยดรดดวงหน้า
กับน้ำตาลาลงตรงแก้มหวน
ความทรงจำช้ำช้ำคงเรรวน
กับเสียงครวญสายฝนที่หล่นมา

เหนื่อย กับคำว่า รอ
ท้อ กับคำว่า เหงา
เจ็บ กับคำว่า เรา
ปวดร้าว กับคำว่า ลืม

เชื่อเถอะว่า อยู่อย่างเดียวดาย
ก็คงไม่ทำให้เจ็บ ไม่ทุรนทุราย
เท่ากับ มีใคร แต่เหมือน ไม่มี

คนที่ สวมเขา ให้เรา
คือคนที่เราเคย สวมกอด
คนที่ทำให้เรา ตาบอด
คือคนที่เราคิดตลอดว่า ไว้ใจ

กว่าจะรู้จัก กว่าจะรักกัน
ตั้งแสนล้านนาที ตั้งกี่ร้อยวัน
แต่ตอนจบ เลิกคบกัน
ใช้เวลานิดเดียวเท่านั้น ช่างน่าเสียดาย

เจ็บกว่ารักที่จากไป คือหัวใจยังจำ
เจ็บกว่าการถูกทิ้ง คือยังรักเค้าอยู่
เจ็บกว่าการถูกหลอก คือการที่ยังให้อภัย

ถ้ามันเหนื่อย ก็พัก
ถ้าเขาไม่รัก ก็หยุด
ถ้ามันถึงที่สุด ก็ถอย
ถ้ารู้ว่าคอย แล้วไม่ใช่ ก็พอ

น่าจะแน่ใจตัวเองเสียก่อน
แล้วค่อยมาทำอ่อนโยนอ่อนหวาน
คำพูดของเธอเคลือบด้วยน้ำตาล
แท้เป็นคำหวานที่อาบด้วยยาพิษของเธอ

ไม่ได้กลัวการจากลา
แต่กลัวการกลับมาแล้ว
ไม่เหมือนเดิม