กลอนอกหักน่าสนใจ

ที่มาทัก ใจภัก(ดี) แล้วห่างเหิน
ร้อยเรื่องร้าย มากมาย เข้าเผชิญ
เจ็บเหลือเกิน ตอกย้ำ ระกำทรวง

ถามว่าเจ็บ มากไหม ได้รับรู้
อยากจะกู่ ก้องฟ่า ว่าห่วงหา
วันสุดท้าย คล้ายเป็น เช่นเหน็บชา
ทั่วกายา เย็นเฉียบ เปรียบคนตาย

เธอเหมือนรุ้งที่ริมฟ้า
งดงามแต่แสนไกล
อยากได้อยู่เคียงใกล้
เพียงคิดที่จะไปก็สลายลง

เวลารักเริ่ม จืดจาง
ความทรงจำเก่าๆ จะยิ่งชัดเจน 

เธออาจจะอยู่ในความคิด
แต่ไม่อยู่ในชีวิต และจิตใจ

คนที่เรา หึง คนที่เรา คิดถึง คนที่เรา โทรหา
คนที่เรา ให้เวลา คนที่เรา แคร์ คนที่เรา ดูแล
ทำไมวันที่เรา รู้สึกแย่ๆ เค้าถึงไม่แคร์ กันบ้างเลย

ยางลบ ลบได้แค่ ดินสอ
ไม่อาจลบ ปากกา
ความรัก ลืมได้แค่ สมอง
แต่ไม่อาจเลือนไปจาก หัวใจ

แผลที่ผ่าน นานมา ผวาหวั่น
ทุกสิ่งนั้น ฝันเอย ที่เคยหวัง
เพิ่มรอยแยก แตกดับ กับภินท์พัง
จึงมานั่ง รั้งรอ ท้อสุดใจ

เธอคิดหรือว่าความสุขมันอยู่ที่หน้าตา
รักแท้ก็คงไม่มีค่าแล้วสำหรับเธอ
ไปเถอะไปอยู่กับคนที่หน้าตาดีเลิศเลอ
ปล่อยฉันที่รักเธอ ให้มันเจ็บช้ำอยู่คนเดียว