กลอนจีบสาวน่าสนใจ

แต่สิ่งหนึ่งกลับหยุด ณ เวลา
และไม่อาจพัดพามันไปได้
กระซิบอกที่รักบอกจากใจ
ว่าสิ่งนั้นคือฉันไงที่รักเธอ

อยากจะบอกความนัยใจให้เธอรู้ อยากจะอยู่ใกล้ ใกล้ให้ได้เห็น อยากจะรักอย่างนี้อย่างที่เป็น ไม่ซ่อนเร้นความรู้สึกที่มีเลย

ไม่รัก ไม่รัก ไม่รัก
บอกแล้วไงว่าไม่รักได้ยินไหม
จะมัวถามเซ้าซี้อยู่ทำไม
บอกแล้วไงไม่รักใครนอกจากเธอ

อาการนี้ ไม่มีที่มา ไม่มีที่ไป แต่ไม่รู้เป็นไง แต่ใจหวั่นไหวทุกทีที่ใกล้เธอ

ความรักที่ก่อตัว ไม่ใช่เพราะหัวใจ ที่มีแต่ความหวั่นไหว เพราะเธอคือความฝัน ที่ฉันเลือกทุ่มเทหัวใจ แต่เธอคงไม่รู้ความหมาย เพราะฉันไม่กล้าสื่ออะไรทางสายตา

สุนทรภู่ผู้กวีขี่แสม๊ท
แบงค์วงแคลชขี่มิโอโก้นักหนา
เสโลโชขี่โนโวโก้ตามมา
ส่วนตัวข้าขี่รถเก๋งไปจีบเธอ

ใช่ความรักไหม ที่เธอคอยมาวนเวียนอยู่ใกล้ ใกล้แบบนี้ ความรู้สึกหวั่นไหว เป็นเเพราะหัวใจเริ่มมี ความรู้สึกเกินพอดี มากกว่าที่เพื่อนพึงมีให้กัน

บนท้องฟ้ามีดวงดาว
ในเมืองลาวมีข้าวเหนียว
ในกระทะมีไข่เจียว
ใจดวงเดียวมีให้เธอ

เก้าอี้ต้องมีสี่ขา
กีต้าร์ต้องมีหกสาย
เจ้าหญิงต้องมีเจ้าชาย
ส่วนฉันนั้นก็ต้องมีเธอ